Verkoping
PA3BHS (Kees) heeft nu ongeveer de helft van de te verkopen
spullen uit zijn garage op het podium uitgestald. Omdat het practisch dezelfde
spullen waren als de vorige maand, verliep de verkoop ook, zoals door mij werd
beschreven in het februari nummer van CQ Friese Wouden.
Lezing
PA3GGK (Rob) hield een lezing over zijn ervaringen in Rusland,
toen hij in de omgeving van Petersburg op bezoek was bij collega Zendamateurs.
Rob had in een "Ronde" gehoord, dat er een Russische Zendamateurclub
was, die gevraagd had of er Nederlandse Amateurs waren, die geinteresseerd waren
in een bezoekje aan Rusland. Een groepje was snel gevormd en de reis kon
beginnen.
Tijdens de vliegreis werd een tussenlanding gemaakt in
Duitsland, waar twee Duitse Zendamateurs de groep gingen versterken. Deze
Duitsers kwamen uit een stadje, dat een zusterstad is van PSKOW. Een stad met
60000 inwoners. De landing was in Petersburg. Het viel Rob op, dat het vliegveld
over moderne apparatuur beschikte en dat zelfs de Douane precies kon zien,
waaruit de inhoud van de bagage bestond.
En Rob had "wat exclusieve spullen" bij zich. Het
einddoel was PSKOW. Deze stad ligt bijna 300km ZZW van Petersburg (de vroegere
Leningrad). De inwoners van het Duitse stadje hebben zeer goede betrekkingen met
PSKOW en er vinden regelmatig uitwisselingen plaats. De Duitsers hebben er zelfs
voor gezorgd, dat hun "Zusterstad" de beschikking kreeg over een
"Gaarkeuken", bestemd voor mensen, die op de armoede grens leven.
Op verzoek van de Gastheren, had Rob wat groentezaden
meegenomen. Worteltjes, uien, spruiten, etc. en voor de vrouw een aantal
degelijke Panty's, want die zijn daar bijna niet verkrijgbaar. De
levensstandaard is in de omgeving van PSKOW niet te vergelijken met de onze.
Modaal verdient ongeveer 400 gulden, als je een goede baan hebt 800 gulden en
het bestaansminimum ligt op 120 gulden. (Sekr: Dit zijn geen cijfers van 1995).
Daar staat tegenover, dat het huren van een huis, inclusief verwarming en warm
water + Kabel TV ongeveer 1 gulden per maand kost. Een pakje ciga- retten kost
f1,20. Toch wordt er veel gerookt en gedronken.
Met dat laatste wordt geen water bedoeld. De huisvesting is
ook niet te vergelij- ken met wat wij hier in ons land hebben. 99.9% van de
mensen wonen daar in hoge, afschuwelijke Flats. In zo'n blok van 4 hoog wonen
meestal 6 a 800 gezinnen. De Flats zijn om een binnenplaats gebouwd, waar o.a.
de speelruimtes en de grote creches zijn voor de kinderen.
De vrouwen werken allemaal. Aan de buitenzijde van de Flats
liggen de parkeerplaatsen voor de auto's. Per 600 gezinnen staan er plm 3 a 4
auto's. Een onbetaalbare luxe. Heb je een mooi gedeelte van een stad, dan zie je
ook bomen. Een boom in de tuin is eveneens een luxe. De gemiddelde leeftijd van
auto's is ongeveer 15 jaar. Je ziet wel dure auto's bv. de Volvo 740 met een
prijskaartje van anderhalve ton, maar die zijn in de meeste gevallen betaald met
geld uit het "duistere circuit". Veel auto's waren voorzien van een
telefoonantennetje.
Petersburg is even als andere grote steden in Rusland een
provincie op zich. Zo'n stad heeft een eigen autotelefoonnet en heeft geen
aanpassing met de netten in andere steden. Eigenlijk niet zo verwonderlijk, als
je weet, dat de dichtsbijzijnde grote stad op meer dan 900km van je vandaan ligt.
In Petersburg werden eerst wat inkopen gedaan in een groot
warenhuis. Er was daar geen "nee" te koop. 10 soorten bier, vijftien
soorten wijn en vele soorten brood. Maar voor de doorsnee Rus was het allemaal
erg duur. Het enige wat goedkoop was, was "zalm". Na het bezoek aan
het warenhuis gingen we met een 15 jaar oude LADA richting PSKOW. De eigenaar
was een kleine zelfstandige, met een "enorm" inkomen van 800 gulden in
de maand.
Voor deze reis had hij zelfs een chauffeur meegenomen, dan kon
hij tenminste onderweg ook wat drinken. Het gebruik van alcohol achter het stuur
is voor de Rus taboe. Hij weet, dat dit bij constatering door de Politie
beschouwd wordt als een misdaad en heel streng wordt bestraft. Onderweg kun je
om de haverklap worden gecontroleerd. Om de zoveel kilometer staan bordjes,
waarop "Politie" staat vermeld. Je ziet hoge kraaienesten en masten
met antennes. De weg vesmalt en dan moet je dan met een maximale snelheid van
20km per uur zo'n Post passeren. Normaal rijd je ook al niet hard, want dat
laten de wegen niet toe. De gemiddelde B-weg in Nederland, die in een slecht
staat van onderhoud verkeert, is daar een "Snelverkeersweg". De
gemiddelde snelheid is dan ook maar 60 a 70 km/uur. Harder rijden ze ook echt
niet.
Om de 10 a 15 km zie je een vrachtwagen met de neus in de berm
staan, met zijn achterwielen omhoog. Meestal het gevolg van een slippartij of
botsing. Heb je een bocht in de weg, dan gaat iedereen afremmen. Dat komt, omdat
al die oude auto's verschrikkelijk veel olie verliezen. Er zitten kuilen en
gaten in de weg. Je rijdt over restanten van een asfaltweg. Dus, als je gaat
glijden, dan blijf je glijden en er is geen houden meer aan. Vandaar, dat daar
dan ook verschrikkelijk veel ongelukken gebeuren. Maar omdat ze niet zo hard
rijden, zijn de gevolgen voor de inzittenden meestal niet zo ernstig. Het is
natuurlijk niet in heel Rusland zo droevig gesteld met de wegen, maar de weg
naar PSKOW was slecht.
Naast de weg bevinden zich veel moerassen. Napoleon heeft zich
toentertijd ook verkeken op soortgelijke moerassen. Raak je van de weg af, dan
zak je meestal meteen weg. Onderweg zie je Restaurantjes of i.d. Aangezien je
uren moet rijden (afstand naar PSKOW was ongeveer 300km) moest er toch zo nu en
dan "gestopt" worden.
Halverwege gingen we eten. Op de motorkap werd een kleedje
gelegd. Eten en drinken werd uitgestald (de Rus neemt altijd proviand mee).
...en er kon worden gegeten. Primitief, maar toch gezellig.
Het bleek, dat er nog 150 km gereden moest worden, dus nog
minstens 3 uur rijden. Er zat een zender in de auto, maar het werken op 2 meter
of 70 centimeter kun je wel vergeten. In de stad wordt wel op deze frequenties
gewerkt. In de stad PSKOW waren ongeveer 5 amateurs (inclusief de eigenaar van
de auto), die een 2 meter set hadden. Deze sets worden ook gebruikt als telefoon,
door gebruik te maken van een aanpassing. Er is in Rusland veel verboden, maar
deze verboden zijn er, om overtreden te worden. Maar vanwege de grote afstanden
en omdat er niet wordt geklaagd, wordt er niet tegen opgetreden.
HF wordt dus veel gebruikt. Logisch vanwege de grote
onderlinge afstanden. Eindelijk werd PSKOW bereikt. Een prachtige stad. Rob en
zijn medereizigers werden zeer gastvrij opgevangen. Met zijn vieren werden ze
bij n gezin ondergebracht. Er werden rondleidingen georganiseerd. En van hen was
een Leraar Duits, die onder het oude regime 1500 gulden verdiende en nu moest
rondkomen van 80 gulden per maand. Dus 40 gulden onder het bestaansmini- mum.
Gevolg, dat als hij weer moest stemmen.......ofwel, leve de....... Vroeger werd
er naar hem geluisterd. Hij was Leraar en nu moest hij bij wijze van spreken, in
het weekend, zijn flesje pils delen met zijn vrouw.
Toch werd er zeer goed voor onze gasten gezorgd, alhoewel
beseft werd, dat de Gastheer zich waarschijnlijk een aantal weken er van alles
voor heeft moeten ontzeggen, om hen een maaltijd te kunnen verstrekken. De
maaltijd was zeer uitgebreid, met veel fruit zoals paprika's, augurken, e.d.
Veel kwam uit hun eigen tuin (Dacha, een soort volkstuintje buiten zijn stad.
Een stukje grond, waar de Rus zijn eigen 'eten' verbouwt).
In de winkels is voor deze mensen alles veel te duur. Al met
al was het een groot verschil met de leef mogelijkheden van de man, die het
vervoer van ons naar PSKOW had verzorgd en een eigen bedrijf had. Ook bleek heel
duidelijk, dat tijdens bezoeken, waar een drankje werd geschonken, de ene Wodka
wel en de andere geen hoofdpijn bezorgde.
Tijdens ons verblijf brachten wij een bezoek aan een soort
"Waterlo- pleintje". Er was van alles te koop, maar voor deze Russen
vaak veel. Je zag hier wel koopwaar, wat je in de normale winkels niet zag,
zoals o.a. de dure sigaretten en panty's. Kooplieden waren met de auto gekomen.
Zij hadden deze veranderd in vreemdsoortige bouwsels, waar van alles in en aan
hing. Zelfs de Nederlandse van Nelle thee was er te koop in wel twintig soorten.
Rob zag meerdere Nederlandse producten, zoals vele soorten limonades.
In echte restaurants of hotels, zoals in Petersburg ben je,
omdat je in feite uitgenodigd bent door de Staat, een VIP. En dat heeft vele
voordelen. Weliswaar kost een kopje koffie daar 4 dollar en de prijsaanduiding
is in dollars of marken,....maar je kunt daarmee niet betalen. Het vermelden van
dollars of marken heeft alleen te maken met de snelle geldontwaarding en alles
moet dagelijks vanuit deze muntsoorten omgerekend worden in roebels. Op
terrasjes wordt je o.a. bediend door studentes en die over het algemeen keurig
en modern gekleed zijn. Rob vroeg zich echt af, waar ze deze dure spullen van
konden betalen. Duidelijk was wel, dat ze op de terrassen stonden te hengelen
naar fooien. Sterker nog. Geen fooien, geen bediening.
Openbaar vervoer in Rusland is erg goedkoop. Voor de chauffeur
in de bus leg je 100 roebel neer, dat is een dubbeltje, en dan mag je mee rijden,
zover als je wilt. Kaartjes krijg je niet. Dienstregelingen kent men blijkbaar
ook niet. Het is voorgekomen, dat de bus met onze gasten onderweg plotseling
stopte. Eindpunt voor de chauf- feur, maar geen einddoel voor onze gasten. Toch
bleek deze chauffeur bereidwillig om, na even door de tolk te zijn aangesproken,
zonder bijbe- taling of wat dan ook, nog 25 minuten met zijn gelede bus door te
rijden naar de eindbestemming. Het geven van een fooi, zelfs na deze service
werd door de chauffeur niet aangenomen. Fooien kun je alleen maar kwijt op de
terrasjes in Petersburg of in andere grote steden. Zelfs de gast- heer, die hen
in PSKOW zo goed had verzorgd, wilde geen geld. Natuurlijk wist Rob en zijn
medegasten daar wel een oplossing voor te vinden, zonder dat de gastheer dit in
de gaten kreeg.
Op de Russische TV heeft Rob ook gezien, dat de Staat serieus
bezig is met de bestrijding van de Maffia. Dat werd ook bevestigd door Russen,
die hij op straat ontmoette. Voor zakenmensen uit het westen blijft het echter
nog "uitkijken geblazen" om met collega's in Rusland afspraken te
maken. De zakenwereld zit blijkbaar nog echt in de greep van de Maffia.
Afpersing en intimidatie komt veel voor. De zakenwereld gebruikt deze Maffia
echter ook wel om er zelf beter van te worden.
De Russen hebben een zeer lange tijd onder een zeer streng
regime moeten leven. Godsdienstvrijheid en het hebben van kerken was verboden.
Rob heeft een bezoek gebracht aan een prachtige klooster in Petsjorie (een klein
plaatsje bij de grens van Estland). Dit klooster was tot 40 jaar geleden streng
verboden. Dit complex, compleet met kerk, gangen en kerkhof is onder de grond
gebouwd. Was je een belangrijke Rus, dan vond de begrafenis plaats in een van de
gangen en ter plekke werd aan de muur een tegeltje bevestigd met je naam en
status. Was je niet belangrijk, dan werd het stoffelijk overschot in een gat
geplaatst, dat voorzien was van een grote, ijzeren deur. Je kon de kisten en wat
daar van overgebleven was zien.
Het viel op, dat het er niet stonk, terwijl er wel 2500 mensen
begraven waren gedurende de laatste 150 jaar. Diverse geleerden en onderzoekers
hadden gezocht naar dit "mysterie". Maar de man, die hen rondleidde
had daar een verklaring voor en zei:"Als moeder Maria niet wil dat het
stinkt, dan stinkt het niet".
Wat ook opviel was, dat er veel jonge mensen zijn, die
toetreden tot het kloosterleven. Rob had trouwens ook nog een kloosterling
gezien. Een "zeer mooie man". Maar er waren meerdere, net of ze
uitgezocht waren. Bomen van kerels, die er ook nog goed uit zagen.
Je ziet in Rusland veel mooie en oude gebouwen. Vooral de
torentjes zijn vaak meesterwerken en vallen meteen op. Communicatie met de
Russen verliep via een Russische Zendamateur, die bijna altijd bij hen was en
Engels sprak. Ook de dochter van de Zendama- teur, waar Rob gelogeerd had, sprak
Duits en studeerde voor Tolk.
De woningen en bouwwerken zagen er kleurloos en vervallen uit.
Aan onderhoud werd niet gedaan. Men aarzelde niet om zo maar weer een andere
woning te plaatsen op een woning, die bv. al 30 jaar stond. Alles kon. Van de
afbraak van oude huizen werden weer "nieuwe huizen" gebouwd. Rob zag
in een weilandje een paar grote betonnen blokken staan. Daarin waren een vijftal
grote ventilatoren geplaatst. Waarschijnlijk om de was te drogen. Maar het
geheel was erg krikkemikkig aangelegd. Men had blijk- baar geen rekening
gehouden met draaddikten en vermogens. Er was nog maar 1 ventilator die
functioneerde.
De flat, waar Rob zijn onderkomen had gevonden, bestond uit
een huiskamer, slaapkamer, keuken en een gangetje. De totale oppervlakte van
deze "enorme" flat was 14 vierkante meter. Maar de flat op zich was
schoon en keurig. Liften zijn niet aanwezig. Ook niet in de hoge flats. Wel
centrale vuilstort kokers. Reparatie van schake- laars en vervanging van lampen
hield in, dat er dan roofbouw werd ge- pleegd op wat nog goed werkte. Er was
kabel TV, maar dit systeem werkte niet altijd goed. Over het algemeen waren er
wel moderne zenders te ont- vangen, zoals SKY.
Op vele plaatsen zag je oude, kapotte auto's staan. Die werden
niet verwijderd. Sleepdiensten waren er blijkbaar niet of waren te duur.
Het telefoonverkeer was gratis in PSKOW. Waarom? Omdat de
geldonwaarding zo gigantisch is, dat je de meters niet meer in kunt stellen voor
"munt- jes". Resultaat:"gratis bellen". Gevolg: "dan
ook thuis gratis bellen". Rob wist niet of dit ook gold voor interlokaal
verkeer. Op veel oude gebouwen zie je nog de afdrukken van C.C.C.P. De letters
zelf worden nog wel bewaard, want je kunt nooit weten.....
Rob springt in dit verhaal wat van de hak op de tak, maar
mensen die hem kennen, weten, dat dit bij hem normaal is. Vandaar dat we nu de
draad weer oppakken bij de "Zendamateur". Om Zendamateur te worden en
je wilt de "Licentie" hebben, dan moet je eerst zelf een complete
zender hebben gebouwd. Niet van een bouwpakket of via een printje. Nee...echt
ontwerpen en bouwen. Wel moet je zien, dat je aan de benodigde spullen komt en
dat is meestal "het" probleem. Het werken met buizen is nog echt in.
Miniaturisering niet.
Rob is ook nog een paar dagen op expeditie geweest met een
aantal Zend- amateurs. Een van deze Amateurs had een vrij modern zend/ontvangapparaat
via een Duitse sponsor gekregen. Het plaatsen van een antenne op het dak van een
hotel was geen probleem, omdat de "Staat" achter deze "expeditie"
stond. Er wordt in Rusland veel op 80 meter gewerkt. De Russische Zend- amateur
is een vriendelijke, kundige man. Alleen het vervangen van onder- delen blijft
een vrij moeilijke zaak. Van de een is te veel en van de ander weinig of niets.
De 2 meter "bakjes" lopen door. Je kunt praten met de politie. Zelfs
kun je onderweg in je auto als "praatpaal" fungeren. Handig.
Al met al is voor Rob en zijn metgezellen, de "Tocht naar
Rusland" een mooie en interessante tocht geweest. Veel gezien, veel
meegemaakt. Het programma was erg vol. De mensen vriendelijk en gastvrij. Het
was dan ook al vrij laat toen Rob zijn lezing be‰indigde. De Voorzitter
bedankte hem hartelijk voor zijn interessant verhaal en wenste de aanwezigen wel
thuis.
Bé (NL10305), Secretaris.