VERON afdeling Friese Wouden
Afdelingsblad 'CQ Friese Wouden'

PAoYW
Inleiding (red.)
In de juni-editie kunt U in het verhaal van Harry Beenen - PAoBE terugvinden,
dat hij de microfoon doorschuift naar een oude bekende, in de persoon van PAoYW. oYW is,
zoals menigeen van U op de afdelingsbijeenkomst heeft kunnen vernemen, recentlijk
behoorlijk ziek geweest. Maar hij bracht de copij bij mij persoonlijk thuis en daaruit kan
ik opmaken, dat het het weer bergopwaarts gaat. Hieronder vindt U oYW's verhaal.
O.M. J. Woortmeijer - PAoYW
Ondergetekende is geboren in 1924 te Noordbroek in de provincie Groningen. Reeds
op jeugdige leeftijd trad ik in dienst bij de technische dienst van Philips in Groningen,
waar H. Beenen - PAoBE de leiding had. In 1943 kwam de zogenaamde 'Arbeitseinsatz' Dat
betekende dat talrijke jonge mannen gedwongen werden in Duitsland te gaan werken. Na
afwikkeling van alle procedures en de verplichte melding op het Centraal Station, alwaar
een grote menigte jonge mannen zich had verzameld, dook ik met hulp van het verzet onder.
Het toen verplichte legitimatiebewijs werd vervangen door een vals exemplaar.
Als spoedig daarna kwam ik in aanraking met afdelingen van het verzet, die voor het
uitoefenen van hun taak zenders en ontvangers nodig hadden. Voor 'vrij Nederland' werd een
aantal zenders gebouwd, welke volgens de leider voor droppings werden gebruikt.
Voor de spionage- en inlichtingedienst van de O.D. werd een speciale ontvanger
gebouwd. Aan materiaal was moeilijk te komen. Er werd evenwel besloten om beslag te leggen
op de benodigde onderdelen, die aanwezig waren op de technische dienst van Philips. Om
naderhand verantwoording te kunnen afleggen, werden alle codenummers op lijsten vermeld.
Bijzondere vermelding verdient het feit, dat Philips gedurende de onderduikersperiode
steeds mijn salaris heeft doorbetaald.
In 1944 werd op ons een beroep gedaan om aan insuline te komen voor
onderduikers, die ten behoeve van hun ziekte dit medicijn dringend nodig hadden om erger
te voorkomen. Na inlichtingen te hebben ingewonnen bleek, dat vanuit Zweden een grote
voorraad was aangekomen in het Academisch Ziekenhuis te Groningen. Na bestudering van de
plattegronden, dienstroosters, diensttijden en de betrouwbaarheid van het dienstdoend
personeel en het voorbereiden van een gedegen aanvalsplan, werd een ewapende overval
gepleegd met slechts twee personen. Aanvankelijk waren het er vier, maar op het
allerlaatste moment bedankten de anderen voor dit karwei. De overval duurde nog geen vijf
minuten, waarbij het er vooral op aankwam, dat niemand van het personeel schreeuwde of
gilde, want de Duitse afdeling was slechts via een dunne wand gescheiden van de afdeling
waar de overval plaatsvond. Alles verliep volgens planning.
Een week later, toen wij de zekerheid hadden, dat de S.D. niet was
ge-informeerd, brachten we in spertijd (na 8 uur 's avonds) en met valse bewijzen de
medicijnen naar een aantal huisartsen, die voor verdere verdeling zorgden.
In 1947 deed ik het zendexamen en heb daarna nog ongeveer n jaar
diverse verbindingen gemaakt met draadantennes.